Kerkük Kalesi'ndeki "Osmanlı Subayları Mezarlığı'nda" yer alan levha üzerinde;

"BURASI GURBET DEĞİL, VATANDIR." yazıyor...

1878 yılında Girit'in nüfusu 300 bindi, bunun 120 bini Müslüman Türk, kalanı Rum'du.
93 Harbi Sonrası Girit için imzalanan Haleppa Sözleşmesi sonrası tanınan haklar ile birlikte Girit'e Yunanistan'dan göçmenler gelmeye başladı.
Gelenlerin çoğu tek erkekti.

Bu arada Haleppa Sözleşmesinde Girit'e Hristiyan vali atanabileceği ve asayişi sağlayacak Jandarmanın yerel halktan seçileceği gibi maddeler de vardı.

Haleppa Sözleşmesini takiben, Fotyadi Paşa, Sava Paşa, Kostaki Anthopulos Paşa, Nikolaki Sartinski Paşa gibi isimler bizzat 2. Abdülhamid tarafından sırasıyla Girit'e vali olarak atandılar.

Girit'e Hristiyan Rum valiler atanırken, aynı süreçte Girit'teki Hristiyan Kaymakamların sayısı Müslüman-Türk kaymakamların 2 misline çıkmıştı.

Harbiyeli Subaylar durumun vahametine dikkat çekerken, iktidardaki Abdülhamid ve yandaşları "bişey olmaz çok abartıyorsunuz" kafasındaydı.

Nihayet 1896 yılında Girit İsyanı patlak verdi.
Binlerce Müslüman Türk, yıllar boyunca Yunanistan'dan gelen o tek erkek çeteciler tarafından katledildi.
Girit'te oluk oluk Müslüman-Türk kanı aktı.

Subaylar Abdülhamid'e "Donanmayı yola çıkar gidip Girit'i kurtaralım" dedikçe Abdülhamid buna kulaklarını tıkadı, hatta donanmayı Haliç'e zincirledi.
Basına Girit konusunda sansür uyguladı, Girit kelimesini çağrıştırıyor diye "Geride" kelimesinin yazılması yasaklandı.

1897 yılına gelinip nüfus sayımı yapıldığında Girit'in nüfusu yine 300 bin çıkmıştı, lakin Müslüman-Türk nüfusu 70 bine düşmüştü.

Abdülhamid, Girit'te yaşanan katliamı basit bir "huzursuzluk" olarak görüyordu.
Ta ki Yunan Ordusu Girit'e çıkana kadar.
Neticede Yunanistan'ın Girit'e asker çıkarması ve Epir'i işgal etmesi ile Osmanlı, Yunanistan'a savaş açmak zorunda kaldı, Yunanistan'daki savaşları Osmanlı kazansa da Girit'te etkisiz kaldı ve yapılan barış antlaşması neticesinde Girit'e özerklik verildi.

Girit fiilen Osmanlı'ya bağlı olsa da artık elden çıkmıştı, Osmanlı garnizonu Girit'i terk etti ve Girit'in kaderi, Yunanistan tarafından atanan Hristiyan valiye ve garantör devletlere (İngiltere, Fransa, Rusya) bırakılmıştı.

1900 yılına gelindiğinde adanın nüfusu 305 bindi ve bu nüfusun sadece 33 bini Müslüman-Türklerden oluşuyordu.

Girit artık özerk bir cumhuriyetti.

1910 Yılında Girit meclisi Yunanistanla birleşme kararı aldığında adanın nüfusu 336 bin kişiydi ve bu nüfusun sadece 27 bini Müslüman-Türk nüfustu.

1913 Yılına gelindiğinde Yunanistan Girit'i ilhak ederek topraklarına katıyordu...

Turkeye, Hollanda'nın Zeeland vilayetindeki bir köydür. Köyün bu ismi Osmanlı Devleti dönemine kadar uzanır.

Seksen Yıl Savaşları sırasında 1603'te Sluis'ta gerçekleşen deniz savaşlarında Hollandalılarla birlikte savaşan çoğunluğu Türklerden oluşan ve gemilerde çalıştırılan 1500 kadar kölenin anısına, Sluis'ün İspanyollardan kurtarılmasında sonra Prens Maurits tarafından bu köye Turkeye ismi verilmiştir. Kölelere 1604 yılında özgürlükleri verilmiş ve gemilerle o dönemde Osmanlı toprağı olan Cezayir'e gönderilmiştir. Şu andaki nüfusu 20-30 hane kadardır. Turistik bir merkezdir. Vikipedi bilgisidir.


Er Ned Turkeye mezrası 1796'dan 1970'e kadar Waterlandkerkje belediyesinin bir parçasıydı. Bu belediye 1970 yılında Oostburg belediyesine, o da 2003 yılında Sluis belediyesine bağlandı.

Flaman Türkleri

Türkiye'nin tarihi, Sluis'in 1604 yılında Hollanda ordusunun fethiyle başlar. Yenilen İspanyol birlikleri, aralarında Osmanlı İmparatorluğu'ndan gelen ve kısaca Turcken olarak anılan çok sayıda Müslümanın da bulunduğu 1.500 kadırga kölesini geride bırakarak geri çekildi. Eyalet geneli bu köleleri serbest bırakmaya ve Türkleri anayurtlarına geri göndermeye karar verdi. Böylece İspanya'ya karşı mücadelede Osmanlı İmparatorluğu'nun desteğini kazanmayı umuyorlardı. Ancak sözde Flaman Türkleri Marsilya'da yeniden köleleştirildi ve Osmanlı İmparatorluğu'na ulaşamadılar.

Seksen Yıl Savaşları'nda Osmanlı İmparatorluğu, İspanya kralına karşı mücadelede Yedi Birleşik Hollanda Cumhuriyeti'nin müttefikiydi. 1612 yılında Cumhuriyet ile ilk diplomatik ilişkiyi Türkler kurmuştur.
Liver Turcks dan Paaps!
Liver Turcks dan Paaps! Hollanda atasözü anlamı şu: Katolik (papaz) olmaktansa Turk olmayı tercih ederiz. İspanyollar koyu katolikdi. Hollandalı karında Katolik olmaları konusunda baskıcı oldular. 80 yıl boyunca İspanyol egemenliğinde kakan Hollanda'nın Brabant bölgesi halen katoliktir.
Seksen Yıl Savaşları'nda (1568 - 1648) 'Kapist'ten ziyade Türk' sloganı vardı. İlk kez Hollanda'da, Beeldenstorm'un yaşandığı 1566 yılında Anvers'teki çit vaazları sırasında kullanıldı. Bu slogan aynı zamanda Direnişciler kıyafetlerine taktıkları Türk hilali şeklindeki gümüş İspanyol karşıtı direnişciler (Geuzen) madalyalarında da yer alıyor. Slogan, Geuzen ne kadar Katolik karşıtı olduğunu gösteriyordu: Müslüman Türk padişahını Roma'nın Katolik Papasına yerine İspanyol Katolik karşıtı Geuzenleri tercih ediyorlardı.

Türkiye mezrasıyla Hollanda ve Türkiye'deki Türk toplumu arasında bir bağ oluştu. Hollanda-Türkiye Dostluk Bağ Vakfı'nın yanı sıra mezra sakinlerinden bazıları da bu işin içinde. Türk heyetleri ve diplomatlar gibi ileri gelenlerin düzenli ziyaretleri oluyor. Ayrıca Turkeye, gem yer tabelası çok sayıda Hollandalı turistin gittiğ Dalaman ve Trabzon kentlerine de bulunmakta.

2012'de Türkiye ile Hollanda arasındaki diplomatik ilişkilerin 400. yılı kutlandı: 1612'de Yedi Birleşik Hollanda Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu tarafından tanındı.

As bayrakları as as as as! İstanbul 2023 yılında dünyanın en çok ziyaret edilen kenti oldu! Antalya da 4. sırada yer alarak göğsümüzü kabarttı

İstanbul, 2023 yılında dünya çapında bir başarıya imza atarak, Euromonitor International tarafından dünyanın en çok ziyaret edilen kenti olarak gösterildi. Büyüleyici şehir, Londra ve Dubai gibi küresel turizm devlerini geride bırakarak zirveye yerleşti. Geçen yıl 20 milyonu aşkın turistin ağırlanması, önceki yıla kıyasla %26'lık bir artışı işaret ediyor ve İstanbul'un turizmdeki çekiciliğinin altını çiziyor.

Londra, 18 milyon uluslararası ziyaretçi ile ikinci sırayı alırken, bir önceki yıla göre %17'lik bir artış yaşadı. Dubai ise hem en çok ziyaret edilen üçüncü destinasyon oldu hem de Tripadvisor sıralamasında dünyanın en iyi tatil yeri seçilerek turizmdeki iddiasını kanıtladı.

Antalya, dünyanın en çok ziyaret edilen dördüncü kenti olarak dikkat çekerken, yaklaşan olimpiyatlarla birlikte turizmde hareketli bir yıl beklenen Paris, beşinci sırada yer aldı.

#turizm #turist #şehir #istanbul #antalya

Dünyanın en zengin 64 kişisinin sahip olduğu para 3,5 milyar kişinin sahip olduğu paraya eşit!

Dünyada her 6 saniyede 1 çocuk açlıktan ölüyor ama her sene 1,4 milyar ton gıda çöpe atılıyor!

Türkiye'de nüfusun %1'i paranın %60'ına sahip!

20 yıl sonra nüfusun %1'i paranın %90'ına sahip olacak!

Müslümanlar hergün ortalama 100 müslüman öldürüyor!

1 milyar insan açlık çekerken 1 milyar insan zayıflamak için trilyonlarca dolar harcıyor!

36 milyon Amerikan vatandaşı parasızlıktan sokaklarda/parklarda yatarken Amerika'da 36 milyon kişilik ev boş duruyor!

Golf sahaları için harcanan su miktarı ile susuzluk çeken 1 milyar insana su sağlanabilir.

Dünyada silahlanmak (yani insan öldürmek) için harcanan para ile 7 milyar insana sağlık ve eğitim hizmetleri ömür boyu ücretsiz sağlanabilir.

Victoria's Secret firması kıymetli taşlarla bezenmiş 4 milyon dolarlık sütyen için 190 ülkeden gelen siparişleri yetiştiremediğini bildirdi fakat aynı esnada yüzmilyonlarca kadın açlıktan bebeğini emziremiyor!

Binlerce televizyon kanalı, binlerce radyo istasyonu, telefon operatörleri, milyonlarca internet sitesi, binlerce gazete, binlerce dergi, binlerce yayınevi, ikiyüz üniversite, onbinlerce okul, onbinlerce cami bu gerçeklerden hiç bahsetmiyor.

Kaynak:
UNICEF, UNESCO, TÜİK, TMSF, BDDK, Oxfam, Forbes.

Irak'ın Türkmen şehri Kerkük'te Türkçe resmi dil oldu!

▶ Kerkük'te resmi dairelerde yazılar ve dış mekan tabelaları artık Türkçe de yazılacak.
▶ Kerkük Valiliği ile İl Meclisi'ne Türkçe tabelalar asıldı.
▶ Bu uygulama, Türkçe'nin resmi alanda kullanımının ilk adımı oldu.

LOZAN ANDLAŞMASININ İMZALANMASI; DÖNEN DOLAPLAR VE BEDİÜZ-ZAMAN’IN TEPKİLERİ: 24 TEMMUZ 1923

1 Lozan Andlaşmasının Kısa Tarihçesi

Lozan Barış Antlaşması (veya yapıldığı dönem Türkçesi ile Lozan Sulh Muahedename-si), 24 Temmuz 1923 tarihinde İsviçre'nin Lozan şehrinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi temsilcileriyle Birleşik Krallık, Fransa, İtalya, Japonya, Yunanistan, Romanya, Bulgaristan, Portekiz, Belçika ve Yugoslavya temsilcileri tarafından, Leman gölü kıyısındaki Beau-Rivage Palace'ta imzalanmış barış antlaşmasıdır.

1920 yazına gelindiğinde I. Dünya Savaşı'nın galipleri mağluplar ile hesaplaşmalarını bitirmiş, savaşı kaybeden ülkelere barış antlaşmalarının kabul ettirilmesi süreci tamam-lanmıştı. Osmanlı Devletine bunu kabul ettirmeleri, 10 Ağustos 1920'de Sevr'de gerçekleşti. Üç Türk murahhası Paris'in meşhur banliyösü Sevres'de anlaşmayı imzaladılar. Ankara'da TBMM'nin Sevr Anlaşmasına tepkisi çok sert oldu. Ankara, İstiklal mahkemesi 1 numaralı kararı ile anlaşmaya imza koyan üç kişiyi ve Sadrazam Damat Ferid Paşa'yı idama mahkum etti ve vatan haini ilan etti. Yunanistan dışında Sevr'i hiç bir ülkenin meclislerinde onayla-maması nedeni ile Sevr bir anlaşma taslağı olarak kaldı.

Onaylanmamış olmasının yanı sıra Anadolu'daki mücadelenin de başarıya ulaşması ve zaferle sonuçlanması neticesinde Sevr hiç bir zaman uygulanamadı.

TBMM'nin Yunan kuvvetlerine karşı elde ettiği zaferin ardından Mudanya Ateşkes Ant-laşması'nın imzalanmasından sonra İtilaf Devletleri 28 Ekim 1922'de TBMM Hükümeti'ni Lozan'da toplanacak olan barış konferansına davet ettiler. Barış şartlarını görüşmek için Konferansa önce Başvekil Rauf Orbay katılmak istemiştir. Fakat Mustafa Kemal, İsmet Pa-şa'nın katılmasını uygun görmüştür. Mustafa Kemal Paşa Mudanya görüşmelerine de katı-lan İsmet Paşa'nın Lozan'a baştemsilci olarak gönderilmesini uygun buldu. İsmet Paşa Dı-şişleri Bakanlığına getirildi ve çalışmalar hızlandırıldı. İtilaf Devletleri Lozan'a İstanbul Hükûmeti'ni de davet ettiler.

Lozan’da Türkiye’den istenen, İngiliz Murahhas Heyeti Reisi Lord Curzon’un ifadesiyle şudur:

Türkiye İslâmî alakasını ve İslâm’ı temsil rolünü kendi eliyle çözer ve atarsa, bizimle hu-lus birliği etmiş olur. Biz de kendisine dilediğini veririz.

Dikte edilen bu şartın yeni Ankara yönetimi tarafından kabulü üzerine anlaşmanın im-zalanmasını müteakip İngiltere Avam Kamarasında “Türklerin istiklalini niçin tanıdınız?” diye yükselen itirazlara Lord Curzon şu karşılığı verir:

İşte asıl bundan sonraki Türkler bir daha eski satvet ve şevketlerine kavuşamayacaklar-dır. Zira biz onları ma’neviyat ve ruh cephelerinden öldürmüş bulunuyoruz.

Sonrasında Ankara merkezli olarak Türkiye yeni ve çok sıkıntılı bir sürece girer. Lo-zan’da verilen söz çerçevesinde birer birer tatbik sahasına konulan icraatın hedefi şöyle ifa-de edilir: "Otuz sene sonra gelecek neslin kendi eliyle Kur’an’ı imha etmesini intac edecek (ne-tice verecek) bir plan yapalım."

TBMM Hükûmeti Lozan Konferansı'na katılarak Misak-ı Milliyi gerçekleştirmeyi, Türki-ye'de bir Ermeni Devleti’nin kurulmasını engellemeyi, kapitülasyonları kaldırmayı, Türkiye ile Yunanistan arasındaki sorunları (Batı Trakya, Ege adaları, nüfus değişimi, savaş tazmina-tı) çözmeyi ve Türkiye ile Avrupa devletleri arasındaki problemleri (ekonomik, siyasal, hu-kuksal) çözmeyi amaçlamış, Ermeni yurdu ve kapitülasyonlar hakkında anlaşma sağlana-mazsa görüşmeleri kesme kararı almıştır.

20 Kasım 1922'de Lozan görüşmeleri başlamıştır. Osmanlı borçları, Türk - Yunan sınırı, boğazlar, Musul, azınlıklar ve kapitülasyonlar üzerinde uzun görüşmeler yapılmıştır. Ancak kapitülasyonların kaldırılması, İstanbul'un boşaltılması ve Musul konularında anlaşma sağ-lanamamıştır. Temel konularda tarafların tavize yanaşmaması ve önemli görüş ayrılıkları çıkması üzerine 4 Şubat 1923'te görüşmelerin kesilmesi savaş ihtimalini yeniden gündeme getirmiştir. Mustafa Kemal Paşa Türk Ordusu'na savaş hazırlıklarının başlamasını emret-miştir. Sovyetler Birliği eğer tekrar savaş çıkarsa bu sefer Türkiye'nin yanında savaşa gire-ceğini duyurmuştur. Bu ihtimali göze alamayan İtilaf Devletleri barış görüşmelerini tekrar başlatmak için Türkiye'yi tekrar Lozan'a çağırmıştır.

Taraflar arasında karşılıklı verilen tavizler ile görüşmeler 23 Nisan 1923'te tekrar baş-lamış, 23 Nisan'da başlayan görüşmeler 24 Temmuz 1923'e kadar devam etmiş ve bu süreç Lozan Barış Antlaşması'nın imzalanması ile sonuçlanmıştır. Taraf ülkelerin temsilcileri ara-sında imzalanan anlaşma, uluslararası anlaşmaların ülke meclislerince onaylanmasını ge-rektiren yasalar gereğince taraf ülkelerin meclislerinde görüşülmüş ve Türkiye tarafından 23 Ağustos 1923'te, Yunanistan tarafından 25 Ağustos 1923'te, İtalya tarafından 12 Mart 1924'te, Japonya tarafından 15 Mayıs 1924'te imzalanmıştır. İngiltere'nin anlaşmayı onay-laması ise 16 Temmuz 1924 tarihinde olmuştur. Anlaşma, tüm tarafların onayladıklarına dair belgeler resmî olarak Paris'e iletildikten sonra, 6 Ağustos 1924 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Unutmayalım ki, Lozan Antlaşması çerçevesinde Misak-ı Mili sınırları içindeki Musul, Kerkük ve Süleymaniye İngilizlere, Hatay ise Fransızlara bırakıldı. Bunun yanında 12 ada İtalyanlara, İmroz, Bozcaada ve Tavşanlı adaları dışındaki bütün Ege adaları Yunanistan'a, 1571'den beri Türklere ait olan Kıbrıs ise İngiltere'ye verildi. Halbuki Mustafa Kemal Paşa, ilk defa 1 Mayıs 1920'deki Meclis konuşmasında ve son defa 30 Ocak 1923 tarihli açıklama-sında olmak üzere, çeşitli beyanlarında Musul vilayetini dahil ederek Misak-ı Millî sınırlarını tanımladı: "Bu hudut İskenderun körfezinin güneyinden, Antakya'dan, Halep ile Katma istas-yonu arasında Carablus köprüsünün güneyinde Fırat nehrine ulaşır. Oradan Deyrizor'a iner, oradan doğuya uzatılarak Musul, Kerkük ve Süleymaniye'yi içine alır."

Misak-ı Millî Haritası

#ALMAN MADEN MÜHENDİSİ PAUL GROSKOPH ve HABİB NECİB EFENDİ

Yönetimindeki araştırma ekibi, çalışmalarını 1901’de Sultan Abdülhamid’e sundular.

Petrol haritası, sadece Kuzey Irak’ta değil, Hakkâri ve Bitlis’te de petrol bulunabileceğini gösteriyor....

Haritayı hazırlayan heyet, Bitlis Suyu denilen çayın kıyısı boyunca önemli petrol rezervleri tespit etmiş.

Bugün TPAO’nun arama yaptığı bölgeler de haritada gösteriliyor.

Ve şuanda petrol bulunan ve sınırlarımız içinde kalan bölgeler,Abdulhamit Han'a sunulan raporda mevcut.

1.Diyarbakır
2.Mardin
3. Bismil
4. Hazro Çayı
5. Sinan
6. Batman çayı
7. Dicle
8. Midyat
9. Bedran
10. Bitlis Suyu (çayı)
11. Tulan
12. Siirt
13. Botan çayı
14. Habur
15. Fındık
16. Cizre
17. Dehuk
18. Zaho
19. Habur çayı
20. Hakkari (Çölemerik)
21. Ahmediye
22. Bisan
23. Alkuş
24. Akra
25. Büyük Zap
26. Revanduz
27. Musul
28. Karakuş
29. Nemrut
30. Küçük Zap
31. Erbil
32. Köysancak
33. Altınköprü
34. Şargat
35. Hamrin Dağı
36. Kerkük
37. Taşhurmatı
38. Tavuk
39. Karadağ
40. Süleymaniye
41. Karadağ
42. Aksu
43. Tuzhurmatı
44. Kefri (Salahiye)
45. Deli Abbas
46. Tikrit
47. Samara
48. Haso çayı
49. Narbin Suyu
50. Diyale Suyu
51. Ramadi
52. Felluce
53. Mendeli
54. Bakuba
55. Kazımiye
56. Bağdat
57. Museyyeb
58. Hılle
59. Kerbela
60. Hit
61. Fırat
62. Anah
63.El-Kadim
64.Ebu Kemal
65.Meyadin...

Bu toprakların büyük kısmı Osmanlı Toprağıydı.

Böldüler aldılar bizden.

Dikkat edin sınır dışında kalan petrol haritası çıkarılan yerlerde BATI'nın varlığını görürsünüz..

Bizim sınırlarımız içinde tesbit edilen PETROL bölgelerinide...

Terörü getirerek, başımıza bela ederek bizden gizlediler.

Kendi zenginliklerimize ulaşmamızı engellediler..

Şimdi devran döndü..

Doğu ve Güneydoğu bölgelerinin neredeyse tamamında PETROL ve MADEN müjdesi gelecek..

İzleyin..

Türk>Oğuz Boyları'nın Damgaları ve Anadolu'da Yerleşim Yerleri
──
Oğuz boylarının Anadoluda yerleşimi (Kaynak: Yusuf Halaçoğlu'nun Osmanlı arşivlerinden derlediği; 'Anadolu'da Aşiretler Cemaatler Oymaklar' kitabından)
──
KAYI-BOZOK-Gün Han Oğulları
Adana (Merkez, Dündarlı, Kınık, Yüreğir), Afyon, Aksaray (Koçhisar). Akşehir (Ilgın), Amasya, Ankara (Merkez, Ayaş, Beğpazarı, Çubuk, Haymene, Kasaba), Aydın, Antep, Bayburd, Beğ S. (Mihaliç, Sivrihisar), Birecik (Araban, Suruç), Bolu (Ereğli, Gerede, Taraklıborlu), Bozok (Yozgat, Kanak), Çankırı (Çerkeş, Tosya), Çermik, Çorum (Bayadözü, Budaközü, İskilip), Diyarbekir (Ceylan Nah.), Ergani, Erzurum (Kemah), Halep, Hamid (Barla, Doyuran, Eğridir, Gölhisar, Isparta, Uluborlu), Hüdavendigâr (Bursa), İçel, Karaman, Karesi (Balıkesir), Kadirli, Kastamonu (Araç, Boyabad, Sinop, Taşköprü), Kayseri, Kırşehir, Kilis, Kocaeli, Konya (Eski il, Turgud, Bayburd, Ilgın, Mahmudlar, Saidili), Kütahya (Aydos, Gediz, Geyikler, Alaşehir, Kula, Küre, Lazkiye, Selendi, Simav, Şeyhlü, Yalak), Maraş, Besni, Mardin (Beriyyecik), Menteşe (Balat, Bozöyük, Çine, Eskihisar, Köyceğiz, Mekri, Milas, Peçin, Tavas), Muğla, Niğde (Anduğı, Bor, Develi), Saruhan, Sis (Kozan), Sivas (Budaközü, Sorkun), Tarsus, Teke (Milli, Karahisar), Tekirdağ, Uşak.

BAYAD-BOZOK-Gün Han Oğulları
Adana (Karaisalu, Kınık, Özer=Payas, Yüreğir), Afyon, Aksaray (Koçhisar), Akşehir, Amasya, Ankara (Bacı, Beğpazarı, Çubuk), Aydın, Antep, Beğ (Sivrihisar), Birecik (Suruç), Bitlis (Adilcevaz), Bozok (Yozgat, Akdağ, Karadere, Sorkun, Emlâk, Gedük, Kanak), Çankırı, Çemişkezek, Çorum (Bayadözü, Katar, Osmancık), Diyar­bekir (Hasankeyf, Batı Diyarbekir, Savur), Ergani, Erzurum (Ter­can), Eskişehir, Halep, Hama, Hamid (Burdur, Eğridir, Uluborlu, Yalvaç), Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Mud), Karaman (Ereğli, Ürgüb), Kadirli, Kayseri, Kırşehir, Kilis (Çöm), Konya (Bayburd, Eski il, Göçü, Ilgın, İnsuyu, Kureyözü, Mahmudlar, Saidili, Turgud), Kütahya (Geyikler, Şeyhlü), Malatya (Argovan, Besni, Gerger, Hısn-ı Mansur=Adıyaman, Kâhta), Maraş (Elbistan, Kara Hayıt, Kurupınar, Zamantı), Mardin, Menteşe, Niğde, Özer-ili, Saruhan (Demirci), Manisa, Sis (Kozan), Sivas (Budaközü, Niksar, Sorkun), Şam, Tarsus (Kosun), Teke (Milli Nah.), Trablusşam, Urfa, Şark Vilâyeti.

ALKAEVLİ-BOZOK-Gün Han Oğulları
Aksaray (Koçhisar)
KARAEVLİ-BOZOK-Gün Han Oğulları
Kastamonu, Sivas (Tokat, Turhal)

DÖĞER-BOZOK-Ay Han Oğulları
Adana (Berendi, Dündarlı, Özer ili), Afyon, Aksaray, Ankara, Ay­dın, Antep, Biga, Birecik (Ank, Suruç), Bozok (Yozgat), Çapakçur, Çemişkezek, Çermik, Diyarbekir (Akçakale, Savur, Berazi), Eskişehir, Erzurum, Halep, Hama, Hamid (Burdur, Isparta), İçel, Karaman, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kayseri, Kerkük, Kilis, Konya, Kütahya, Malatya (Besni, Gerger, Hısn-ı Mansur=Adıyaman, Kâhta), Maraş, Mardin, Niğde, Nusaybin, Özer (Payas), Savur, Sis (Kozan), Sivas, Siverek, Şam, Tarsus, Trabzon, Urfa (Bozili=Bozova, Harran, Haykuyu, Kaba Haydar, Kozan, Sallı, Ulum).

YAZIR-BOZOK-Ay Han Oğulları
Adana, Aksaray, Amasya, Ankara, Aydın (Alaşehir, Yenişehir), Birecik (Ank, Suruç), Bozok (Yozgat), Çankırı, Çemişkezek, Çermik, Diyarbekir, Erzurum, Halep, Hamid (Eğridir, Gölhisar, Uluborlu), Hüdavendigâr (Bursa), Karaman, Kayseri, Kırşehir, Kilis (Çöm), Kocaeli (Gebze), Konya, Kütahya, Maraş, Mardin (Beriyyecik), Menteşe, Sis (Kozan), Sivas, Siverek, Tarsus, Teke (Antalya, Elmalı, Kaş), Trablusşam, Urfa (Bozova, Harran), Uşak.

DODURGA-BOZOK-Ay Han Oğulları
Adana, Aksaray, Amasya, Ankara, Biga (Ezine), Beğ S. (Sivrihisar), Birecik (Suruç), Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbekir, Erzurum, Halep, İçel (Mud), Karaman, Kastamonu, Kırşehir, Maraş, Menteşe (Mekri, Peçin), Sivas, Tokat (Turhal), Tarsus (Kosun, Ulaş), Teke (Antalya, Milli Nah., Muslu Nah.), Trablusşam, Urfa (Bozova).

YAPARLI-BOZOK-Ay Han Oğulları
Aydın (Alaşehir, Arpaz, Birgi, Bozdoğan, İzmir, Sultanhisarı, Tire, Vakıf, Yenişehir), Hamid (Eğridir, Gölhisar), Kütahya, Mardin, Menteşe (Mekri, Muğla, Tavas, Peçin), Saruhan (Adala, Akhisar).

AVŞAR-BOZOK-Yıldız Han Oğulları
Adana, Afyon, Aksaray, Amasya, Ankara, Aydın, Antep, Beğ S. (Sivrihisar), Beyşehir, Birecik, Bolu, Bozok (Yozgat), Çankırı, Çemişkezek, Çorum, Diyarbekir, Erzurum, Halep, Hamid (Eğridir, Gölhisar, Uluborlu, Yalvaç), Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Anamur, Gülnar, Karataş, Mud, Silifke, Silindi), Karahisar-ı Şarkî, Karaman (Bozkır, Eski il, Karahisar), Kadirli, Kastamonu, Kayseri, Kırşehir, Kilis, Konya, Kütahya, Malatya, Maraş (Antakya, Bertiz, Besni, Camusbel, Elbistan, Güğercinlik, Kara Hayıt, Keferdiz, Kurupınar, Yenice Kale, Zamantı), Menteşe ((Balat, Mekri, Peçin, Ula), Niğde, Özer (Payas), Saruhan (Demirci, Manisa, Ayasulug, Sığla), Sivas, Tarsus (Merkez, Kosun, Ulaş), Teke (Antalya), Urfa.

KIZIK-BOZOK-Yıldız Han Oğulları
Adana (Dündarlı, Karaisalu, Sarıçam, Yüreğir), Afyon, Aksaray, Akşehir, Ankara, Aydın, Beyşehir, Birecik, Bolu, Bozok (Yozgat), Çankırı, Çorum, Erzurum (Tercan), Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), Kastamonu, Kırşehir, Konya, Kütahya, Malatya (Keder­beyt), Maraş, Manisa, Menteşe, Niğde, Saruhan (Adala, Akçahisar, Demirci, Gördüs, Güzelhisar, Ilıca, Kayacık, Marmara, Menemen, Nif), Sivas, Tarsus.

BEĞDİLİ-BOZOK-Yıldız Han Oğulları
Adana (Dündarlı, Hacılı, Karaisalu, Yüreğir), Afyon, Aksaray (Eyüb ili, Bayburd, Turgud), Akşehir, Ankara, Antakya, Aydın, Antep, Biga, Birecik, Bozok (Yozgat), Çorum (Bayadözü, İskilip, Katar), Diyarbekir, Dulkadır (Maraş, Antep), Halep, Hamid (Karaağaç, Yalvaç), Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Anamur, Gülnar, Mud), Karaman, Kadirli, Kayseri, Kırşehir, Kilis, Konya (Bayburd, Turgud, Eski il, Ereğli, Kureyşözü, Saidili), Kütahya, Malatya (Besni, Hısn-ı Mansur=Adıyaman), Maraş (Elbistan), Mardin, Muğ­la, Niğde (Bor, Develi, Ortaköy, Zeytun), Özer (Payas), Samsun, Saruhan, Sivas, Tarsus (Kosun), Urfa, Şark Vilâyeti.

KARKIN-BOZOK-Yıldız Han Oğulları
Adana (Dündarlı, Karaisalu, Sarıçam), Afyon, Aksaray (Koçhisar, Eyüb ili), Ankara, Aydın, Antep, Birecik, Bolu, Bozok (Yozgat), Çankırı, Çorum, Diyarbekir, Erzurum, Halep, Hamid (Eğridir, Gölhisar, Yalvaç), Hüdavendigâr (Bursa), İçel, Karaman, Karesi (Ayazmend, Balıkesir, Bigadiç, Fart, Giresun, İvrindi, Manyas, Pınarhisar, Sındırgı), Kastamonu, Kırşehir, Kocaeli, Konya, Kütah­ya, Maraş, Menteşe, Niğde (Ürgüb, Eski il), Saruhan (Adala, Akça­hisar, Conşa, Demirci, Gördüs, Güzelhisar, Ilıca, Kestel=Nazilli, Manisa, Marmara Nah., Nif, Yengi), Sığla (Ayasulug, İzmir), Sivas (Niksar, Tokat), Tarsus (Kosun, Kuştemür), Teke (Antalya).

PEÇENEK(Beçenek)-ÜÇOK-Gök Han Oğulları
Adana (Karaisalu, Kınık, Sarıçam), Afyon (Sandıklı), Aksaray (Koçhisar), Alaiye (Alanya), Ankara (Çubuk, Haymana, Murta­zaâbâd, Yabanâbâd), Bitlis (Ahlat), Bozok (Yozgat, Akdağ, Çubuk, Delüce Özü, Eğri Su), Halep, İçel (Anamur, Ermenek, Gülnar, Silifke), Karaman, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kayseri (Malya), Konya Bayburd, Eski il, Karacadağ, Kureyşözü), Kilis, Malatya (Hısn-ı Mansur=Adıyaman), Maraş (Elbistan, Güğercinlik, Keferdiz), Sivas (Eşkinciyan, Tokat Erkilet), Tarsus.

ÇEPNİ (Çebni)-ÜÇOK-Gök Han Oğulları
Adana (Dündarlı, Sarıçam, Yüreğir), Aksaray (Koçhisar), Akşehir, Amasya, Ankara, Aydın, Bayburd (Kelkid), Birecik (Araban, Merzüman, Suruç), Bolu (Mudurnu, Todurga), Bozok (Yozgat), Çankırı, Çorum (Osmancık), Diyarbekir (Bertiz, Savur), İçel (Mud), Halep, Hamid (Eğridir, İrle), Hüdavendigâr (Bursa), Karaman, Konya, Karesi (Giresun, İvrindi), Kadirli, Kastamonu (Araç, Ayan­dan, Küre), Kayseri, Konya (Alaşehir, Aladağ, Ilgın, Mahmudlar, Turgud), Kütahya, Maraş, Niğde, Ordu (Ünye), Samsun (Kavak), Sivas, Trabzon (Çepni, Kürtün).

BAYINDIR-ÜÇOK-Gök Han Oğulları
Adana (Berendi, Dündarlı, Hacılı, Karaisalu, Kınık, Özer, Yüreğir), Afyon, Aksaray, Akşehir, Alaiye (Alanya), Ankara, Antakya, Ay­dın, Antep, Beğ S. (Sivrihisar), Biga, Birecik, Bolu, Bozok (Yozgat), Çankırı, Çapakçur, Çorum, Denizli, Diyarbekir, Erzurum, Halep (Ağzaz), Hama, Hamid (Burdur, Ağlasun, Eğridir, Gölhisar), Hınıs, Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Mud, Silifke), Karaman, Karesi (Sın­dırgı), Kadirli, Kastamonu (Sinop), Kayseri, Kırşehir, Kilis, Kocaeli (Kandıra), Konya, Kütahya, Malatya (Besni), Maraş, Mardin, Men­teşe, Muğla, Niğde (Develi), Özer (Payas), Saruhan, Sis (Kozan), Sivas, Tarsus, Teke (Elmalu, Kaş, Milli Nah.), Trablusşam, Urfa (Bozili=Bozova).

ÇAVUNDUR (Çavuldur)-ÜÇOK-Gök Han Oğulları
Amasya (Gedegra, Geldiklen), Ankara, Çankırı, Çorum, Diyarbekir, Hamid, Karaman, Kastamonu, Konya, Kütahya, Maraş, Niğde, Ordu (Ünye), Samsun (Kavak), Sivas, Trabzon (Çepni, Kürtün).

SALUR-ÜÇOK-Dağ Han Oğulları
Adana, Aksaray (Eyüb ili, Koçhisar), Akşehir, Amasya, Ankara, Aydın, Antep, Biga, Beyşehir, Birecik (Araban, Rum Kala), Bozok (Yozgat, Akdağ, Baltı, Çubuk, Kanak, Sorkun), Çorum (Budaközü, Osmancık), Diyarbekir, Erzurum (Kemah, Rum Kala), Halep, Hama, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), Karaman, Karesi, Kadirli, Kastamonu, Kayseri, Kırşehir, Kilis, Konya, Kütahya, Malatya (Kâhta, Samsad, Gerger, Hısn-ı Mansur=Adıyaman), Maraş, Menteşe, Muğla, Niğde, Saruhan, Sivas, Tarsus (Kosun, Kuştemür, Ulaş), Trablusşam, Urfa.

EYMÜR-ÜÇOK-Dağ Han Oğulları
Adana (Ayas, Dündarlı, Hacılı, Karaisalu, Berendi, Kınık, Sarıçam), Afyon, Aksaray (Eyüb ili), Akşehir, Amasya, Ankara (Ayaş, Bacı, Çubuk, Kasaba), Arapkir, Aydın (Ayasulug, Alaşehir, Bozdoğan, Fota, Güzelhisar, İzmir, Nif, Sart, Tire, Yenişehir), Antep, Beğ S. (Sivrihisar), Birecik (Ank, Merzüman, Suruç), Bolu, bozok (Yozgat), Çankırı, Çemişkezek (Havik), Çorum, Diyarbekir, Ergani, Erzurum (Kemah, Rum Kala), Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Anamur, Gülnar, Mud, Silifke, Sinanlu), Karaman, Kadirli, Kas­tamonu (Araç, Daday, Sinop), Kayseri, Kırşehir, Kilis, Kocaeli, Kon­ya, Kütahya, Malatya (Besni, Argovan, Gerger, Hısn-ı Man­sur=Adıyaman, Kâhta, Keysun, Samsad), Maraş (Antakya, Elbistan, Güğercinlik, Keferdiz, Kemer, Yenicekale, Zamantı), Mardin, Mem­biç, menteşe (Köyceğiz, Tavas), Niğde (Develi, Karahisar, Şamardı, Ürgüb), Özer (Payas), Ravendan, Saruhan, Sis (Kozan), Sivas, Tarsus, Teke (Elmalı, Milli Nah.), Urfa.

ALAYUNDLU-ÜÇOK-Dağ Han Oğulları
Adana (Karaisalu), Aksaray (Bekir, Eyüb ili, Koçhisar), Afyon (Karahisar-ı Sahib), Akşehir (İshaklu), Amasya (Ladik), Ankara, Antep, Beğ S. (Sivrihisar), Bolu, Çankırı, Çorum, Erzurum (Kemah, Kuruçay), Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), İçel, Karaman, Kastamonu, Kırşehir, Konya (Turgud), Kütahya, Maraş, Menteşe, Niğde, Saruhan, Sultanönü (Eskişehir), Trabzon, Urfa.

YÜREĞİR-ÜÇOK-Dağ Han Oğulları
Adana (Merkez, Ayas, Berendi, dündarlı, Hacılı, Karaisalu, Kınık, Sarıçam, Yüreğir), Aksaray (Eyüb ili), Ankara, Bayburd (Kelkid), Biga, Birecik, Bozok (Yozgat), Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Gülnar, Karataş), Karahisar-ı Sahip (Afyon), Karaman, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kastamonu, Kırşehir, Kilis, Kütahya, Konya, Malatya, Maraş (Elbistan), Menteşe (Köyceğiz, Mekri, Pırnaz), Niğde (Şamardı), Özer (Payas), Sis (Kozan), Sivas, Sultanönü (Eski­şehir), Tarsus (Kosun, Ulaş), Teke (Antalya), Trabzon (Kürtün).

İĞDİR (Yigdir)-ÜÇOK-Deniz Han Oğulları
Adana (Ayas, Berendi, Karaisalu,Karataş, Sarıçam, Yüreğir), Aksa­ray (Koçhisar), Ankara, Aydın, Antep, Bayburd S., Biga, Birecik, Bozok (Yozgat), Çankırı, Erzurum, Halep, Hamid (Ağlasun, Barla, Eğridir, Yalvaç), Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Gülnar, Karataş, Mud), Karaman, Kastamonu, Konya, Kütahya, Malatya (Besni, Argovan, Gerger, Hısn-ı Mansur=Adıyaman, Kâhta, Keysun, Sam­sad), Maraş, Menteşe (Bozöyük, Çine, Köyceğiz, Mazun, Peçin), Muğla, Saruhan (Adala, Akhisar, Demirci, Gördüs, Güzelhisar, Marmara), Manisa, Sivas, Siverek, Sultanönü (Eskişehir), Tarsus (Merkez, Kosun), Teke (Antalya, Elmalı, İğdir, Kaş, Muslu), Urfa (Bozili=Bozova).

YIVA-ÜÇOK-Deniz Han Oğulları
Adana (Hacılı, Karaisalu, Kınık, Sarıçam, Yüreğir), Aksaray (Ereğli, Eyüb ili, Hasandağı, Koçhisar), Akşehir, Alaiye (Alanya), Ankara, Antep, Aydın (Alaşehir, Ayasulug, Birgi, Çeşme, Güzelhisar, Honaz, İzmir, Kestel=Nazilli, Sart, Sivrilhisar, Sultanhisarı, Tire), Bayburd (Kelkid), Biga, Birecik (Ank, Araban), Bitlis (Boğnaran), bolu, Bozok (Yozgat, Akdağ, Boğazlıyan, Deliceözü, Sorkun), Çankırı, Çorum, Denizli, Diyarbekir, Erzurum, Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), İçel (Anamur, Ermenek, Gülnar, Mud, Silifke, Silindi, Sinanlu), Karaman, Karesi, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kastamonu, Kayseri, Kırşehir (Hacı Bektaş), Kilis, Konya (Eski il, Ürgüb), Kütahya, Malatya (Besni, Hısn-ı Mansur=Adıyaman, Kâhta, Samsad), Maraş (Antakya, Elbistan, Zamantı), Mardin, Menteşe (Balat, Bozöyük, Çine, Eskihisar, Köyceğiz, Mazun, Mekri, Milas, Muğla, Peçin, Tavas, Ula), Niğde (Develi, Karahisar, Ürgüb), Rodos Adası, Saruhan (Akhisar, Güzelhisar, Manisa, İzmir), Sivas, Sultanönü (Eskişehir), Şam, Tarsus, Teke (Antalya, Elmalı, Honaz, İğdir, Kürt), Urfa.

KINIK-ÜÇOK-Deniz Han Oğulları
Adana (Kınık, Berendi, Hacılı, Karaisalu, Sarıçam, Yüreğir), Aksa­ray, Ankara, Arapkir, Aydın, Antep, Biga (Balya, Ezine), Birecik, Bolu, Bozok (Yozgat), Çankırı, Çorum, Diyarbekir, Erzurum, Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), Karahisar-ı Sahib (Afyon), Kara­hisar-ı Şarkî, Karaman, Karesi, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kastamonu, Kayseri, Kırşehir, Kilis, Kocaeli, Konya, Kütahya, Malatya, Maraş, Menteşe, Niğde, Özer (Payas), Sığla, Sis (Kozan), Sivas, Siverek, Tarsus, Teke, Tekirdağ, Urfa.

BÜĞDÜZ (Bügdüz)-ÜÇOK-Deniz Han Oğulları
Adana (Sarıçam, Yüreğir), Aksaray (Hasandağı, Koçhisar), Ankara, Beğ S. (Sivrihisar, Viranşehir), Aydın Bozok (Yozgat), Çankırı, Çorum, Halep, Hamid, Hüdavendigâr (Bursa), Karaman, Konya (Eski il, Koçhisar, Turgud), Kırşehir, Sivas, Sultanönü (Eskişehir).

VARSAK-ÜÇOK
Adana (Ayas, Berendi, Dündarlı, Karaisalu, Misis, Sarıçam, Yüreğir), Aksaray (Eyüb ili, Koçhisar), Akşehir, Alanya (Manavgat), Ankara, Antep, Ayradı Kaz., Beğ S. (Sivrihisar), Bozok (Yozgat, Kanak, Sorkun), Çankırı (Keskin), Çorum (Budaközü, Osmancık), Diyarbekir, Halep, Hamid (Eğridir), İçel (Anamur, Bozdoğan, Ermenek, Gülnar, Karataş, Mud, Silifke, Silindi, Sinanlu), Karaman (Aladağ, Bozkır, Eski il, Koçhisar), Kars-ı Maraş (Kadirli), Kayseri, Kırşehir, Kilis, Konya (Bayburd, Ereğli), Kütahya, Maraş, Niğde, Özer (Payas), Sis (Kozan), Sivas, Tarsus (Kosun, Kuştemür, Ulaş), Teke (Antalya), Urfa.

BARAK[1]-Türkmen
Adana, Ankara, Aydın, Beğ S. (Sivrihisar), Bozok (Yozgat), Hamid, Karaman, Kayseri, Maraş, Sis (Kozan), Sivas, Tarsus, Urfa (Kozan Nah.).

ÇUNKAR
Aksaray, Ankara (Bacı), Aydın, Bozok (Yozgat), Karaman, Kayseri, Kastamonu, Kırşehir, Malatya, Mardin, Saruhan, Manisa, Sivas (Sorkun, Budaközü).

KIPÇAK
Adana (Bulgarlu, Dündarlı), Aksaray (Eyüb ili, Hasandağı), Akşehir (İshaklu), Ankara, Aydın, Beğ S. (Sivrihisar), Bozok (Yozgat, Kanak, İli Su), Çankırı, Çorum, Hüdavendigâr (Bursa), Karahisar-ı Sahib (Afyon), Karaman, Kars-ı Maraş (Kadirli), Kayseri, Kırşehir, Konya, Kütahya, Maraş, Manisa, Sivas, Tekirdağ.

Dünya'nın yaklaşık 30 bin fit yukarısında çekilmiş tam bir Gökkuşağı . Yerde, genellikle daire yayının yalnızca yarısını görürüz.

Pilot Lloyd J Ferraro, cep telefonuyla 30.000 fit yükseklikten tam bir gökkuşağının harika bir fotoğrafını çekerken, ticari bir uçağın kokpitinden gerçekten nadir görülen bir görüntü yakalandı.

Bu büyüleyici görüntü, gökkuşağının renklerini tüm spektrumlarıyla gösteriyor.
Gökkuşakları, canlı renkleri ve görünüşte büyülü görünümleriyle uzun zamandır dünyanın dört bir yanındaki insanlar için bir hayranlık kaynağı olmuştur. Gökkuşakları bir fırtınadan sonra yerden görülebilse de, bir uçağın görüş noktasından tam bir gökkuşağı görmek çok daha nadirdir.

Ferraro'ya göre uçak, gökkuşağını gördüğünde ve anı kameraya çekmeye karar verdiğinde Pasifik Okyanusu üzerinde uçuyordu. Fotoğraf şimdiden viral oldu, güzelliği ve nadirliğiyle dünyanın dört bir yanındaki insanları büyüledi.

Fotoğraf Katkısı: Lloyd J Ferraro

Doğa